<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes'?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.tei-c.org/ns/1.0 http://arabic-latin-corpus.philosophie.uni-wuerzburg.de/schema/alc-tei.xsd">
   <teiHeader>
      <fileDesc>
         <titleStmt>
            <title type="short">On the Five Essences</title>
            <title xml:lang="la">De quinque essentiis</title>
         	<title xml:lang="en">On the Five Essences</title>
             <title xml:lang="ar-Latn">not extant (possible title: Fī l-Ǧawāhir al-ḫamsa)</title>
              <author ref="http://d-nb.info/gnd/118887947">
               <name xml:lang="ar-Latn">al-Kindī</name>
               <name xml:lang="la">Alkindi</name>
            </author>
            <respStmt>
               <resp>translated by</resp>
            	<name xml:lang="en" ref="http://d-nb.info/gnd/119174979">Gerard of Cremona</name>
            </respStmt> 
            <respStmt>
               <resp>transcribed by</resp>
               <name>Carolin Helmer</name>
            </respStmt>
         </titleStmt><editionStmt><edition>0.4.0</edition></editionStmt>
         <publicationStmt>
            <publisher>Institute of Philosophy, University of Würzburg</publisher>
            <address>
               <addrLine>Residenz, Südflügel</addrLine>
               <addrLine>97070 Würzburg</addrLine>
               <addrLine>Germany</addrLine>
            </address>
            <availability status="free">
               <licence target="https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/">Creative Commons
                  Attribution-ShareAlike 4.0 International (CC BY-SA 4.0)</licence>
            </availability>
         </publicationStmt>
         <seriesStmt>
            <title ref="http://arabic-latin-corpus.philosophie.uni-wuerzburg.de">
               Arabic and Latin Corpus
            </title>
            <respStmt>
               <resp>edited by</resp>
               <name ref="https://d-nb.info/gnd/11800638X">Dag Nikolaus Hasse</name>
            </respStmt>
            <respStmt>
               <resp>together with</resp>
               <name ref="http://d-nb.info/gnd/112492051X">Jon Bornholdt</name>
               <name ref="http://d-nb.info/gnd/1139662686">Andreas Büttner</name>
               <name ref="http://d-nb.info/gnd/1162927666">Irina Galynina</name>
            </respStmt>
         </seriesStmt>
         <sourceDesc facs="https://hdl.handle.net/2027/hvd.32044010719284">
         	<bibl>al-Kindī (Alkindi), <hi rend="italic">Liber de quinque essentiis, </hi>in: Id., <hi rend="italic">Die philosophischen Abhandlungen des Jaʿqūb ben Isḥāq al-Kindī</hi>, ed. Albino Nagy (Münster, 1897), pp. 28–40.</bibl>
         </sourceDesc>
      </fileDesc>
      <profileDesc>
         <langUsage>
            <language ident="la">Latin</language>
         </langUsage>
      </profileDesc>
   </teiHeader>
   <text>
<body>    

<div>
<pb n="28"/>
<lb n="1"/><head>Liber de quinque essentiis.</head><p>
<lb n="2"/>Sapiens Aristoteles ubi dialecticam incepit dixit quod scien-
<lb n="3"/>tia cuiusque rei, quae inquiritur, cadit [uel continetur] sub phi-
<lb n="4"/>losophia, quae est omnis rei scientia. oportet ergo in primis
<lb n="5"/>ut philosophiam apud illam scientiam diuidamus, et consideremus
<lb n="6"/>sub qua ipsius partium contineatur res.</p><p>
<lb n="7"/>Philosophia igitur diuiditur in scientiam et operationem [id
<lb n="8"/>est theoricam et practicam]. et illud iterum ideo quoniam anima
<lb n="9"/>diuiditur in duas partes, quae sunt cogitatio uel ratio et sensus,
<lb n="10"/>quemadmodum ostendimus in libro categoriarum. quia igitur
<lb n="11"/>philosophia non est nisi ordo animae, conueniens est ei ut di-
<lb n="12"/>uidatur in duas partes, sicut anima in duas partes diuiditur.
<lb n="13"/>sicut enim anima diuiditur in cogitationem [uel rationem] et
<lb n="14"/>sensum, et similiter diuiditur philosophia in scientiam et opera-
<lb n="15"/>tionem, ut scientia uideatur pars cogitatiua et operatio pars
<lb n="16"/>sensibilis.</p><p>

<pb n="29"/>
<lb n="1"/>et pars quidem animae cogitatiua diuiditur in cogitationem
<lb n="2"/>quae est diuinorum et in cogitationem quae est artificialium.
<lb n="3"/>Rerum enim quaedam sunt quae non differunt ab hyle
<lb n="4"/>[scilicet non sunt nisi hyle], et aliae sunt quarum constitutio
<lb n="5"/>est per hyle [scilicet quae sunt per ea quae sunt ex hyle] et
<lb n="6"/>sunt separatae et non coniunctae [scilicet cum hyle], et aliae
<lb n="7"/>sunt quibus non est continuitas cum hyle penitus.</p><p>
<lb n="8"/>res uero quae ab hyle non differunt penitus sunt substan-
<lb n="9"/>tialia siue corporea. et res quibus non est continuitas cum
<lb n="10"/>hyle penitus sunt diuina, sicut theologica. et ea quae non sunt
<lb n="11"/>coniuncta cum hyle sunt sicut anima [uel ea quibus cum hyle
<lb n="12"/>non est continuitas]. et ipsa quidem non proportionantur nisi
<lb n="13"/>ex artificialibus quae fiunt ex substantialibus ad diuina.</p><p>
<lb n="14"/>Deus enim summus destinauit [uel ordinauit] ea et posuit
<lb n="15"/>media inter spissum [uel crossum], in quo non est subtile peni-
<lb n="16"/>tus, et inter subtile, in quo spissum omnino non existit. et hoc
<lb n="17"/>ideo ut sit semita et uia ex scientia substantiarum ad scientiam
<lb n="18"/>diuinorum. quod si illud non esset, non apprehenderetur ex
<lb n="19"/>spisso [uel crosso] subtile.</p><p>
<lb n="20"/>Operatio [id est practica] diuiditur etiam. nos tamen re-
<lb n="21"/>memorabimus hic quod melius est in hac nostra inquisitione

<pb n="30"/>
<lb n="1"/>secundum scientiam rerum et non secundum operationem ipsa-
<lb n="2"/>rum. nobis igitur necessarium est ut illas partes in quas diui-
<lb n="3"/>ditur philosophia contemplemus et inde inueniemus hanc nostram
<lb n="4"/>inquisitionem. et hoc est ut dicamus quod rerum aliae sunt
<lb n="5"/>quae sunt in omnibus substantiis, aliae quae non sunt in omni-
<lb n="6"/>bus substantiis. et istae quidem quae non sunt in omnibus sub-
<lb n="7"/>stantiis sunt omnia caelestia, quae sunt ex stellis et orbe, et
<lb n="8"/>his similia. et eorum quae sunt in omnibus substantiis sunt
<lb n="9"/>quae sunt in generatione et corruptione et eorum quae sunt in
<lb n="10"/>terra et eorum quae sunt super terram et eorum quae sunt
<lb n="11"/>supra terram. quae autem sunt in terra sunt sicut minerae, et
<lb n="12"/>quae sunt supra terram sunt sicut animalia et his similia, et
<lb n="13"/>quae sunt super terram sunt sicut pluuiae et nebulae et cor-
<lb n="14"/>ruscationes et tonitrua et reliqua accidentia, quae sunt in aere.
<lb n="15"/>res autem quae sunt in omnibus substantiis sunt quinque.</p><p>
<lb n="16"/>quarum una est hyle, et secunda est forma, et tertia est locus,
<lb n="17"/>et quarta est motus, quinta autem tempus. in omni enim re,
<lb n="18"/>in qua est substantia, est hyle, ex qua ipsa est, et forma, qua
<lb n="19"/>uidetur et qua distinguitur ab aliis rebus uisione, et locus, in
<lb n="20"/>quo ipsa existet in omni termino. et illud ideo quoniam nullum

<pb n="31"/>
<lb n="1"/>corpus dirigitur ut sit nisi in loco et in termino. et in ipsa
<lb n="2"/>etiam est motus, quo ipsius constitutio existit, et hoc est ei
<lb n="3"/>essentia in loco et tempore. tempus enim est numerus motus.</p><p>
<lb n="4"/>propterea ergo quod ostendimus quod omne corpus in quo est
<lb n="5"/>motus est cui[us] motus est de loco ad locum, tunc iam mani-
<lb n="6"/>festum est quod in ipso est tempus.</p><p>
<lb n="7"/>Nobis uero necessarium est ut propalemus signa harum
<lb n="8"/>quinque substantiarum ex artificialibus. artificialia enim sunt
<lb n="9"/>signa in substantiis [uel sicut substantiae] ut, puta, dicamus
<lb n="10"/>quod in naui sunt istae quinque substantiae. hyle namque,
<lb n="11"/>quae ex eis est, sunt ligna ex quibus fabricata est ipsa, et
<lb n="12"/>forma quidem est sicut anguli qui sunt in ea, quibus ipsa di-
<lb n="13"/>stinguitur a gradu et porta et reliquis rebus. et ipsa etiam est
<lb n="14"/>in loco et habet motum in loco et mouetur etiam in tempore. et
<lb n="15"/>quemadmodum istae substantiae propriae sunt [uel conueniunt]
<lb n="16"/>naui, similiter sunt propriae reliquis substantiis, quae sentiuntur.
<lb n="17"/>et propter eas oportet ut hunc librum scribamus.</p><p>
<lb n="18"/>In primis itaque oportet nos scire quod principia, ex qui-
<lb n="19"/>bus est omnis res, sunt duo istorum quinque. et sunt hyle et
<lb n="20"/>forma. quare necessarium est nobis ut incipiamus exponere

<pb n="32"/>
<lb n="1"/>haec duo ante alia tria. et illud ideo quoniam oportet ut omnis
<lb n="2"/>res expositione indigens sciatur per expositionem principiorum,
<lb n="3"/>ex quibus est res, non quatuor species tantum, quae sunt de
<lb n="4"/>principiis compositorum, sed omnis res, quae est ex materia et
<lb n="5"/>forma, ex quibus sunt ista quatuor: calidum, frigidum, humi-
<lb n="6"/>dum et siccum, quae sunt principia animalium et arborum et
<lb n="7"/>omnis rei in generatione et corruptione. hyle autem et forma
<lb n="8"/>sunt principia horum quatuor principiorum et sunt principiorum
<lb n="9"/>principia. ipsae tamen sunt singulares [uel simplices], ante quas
<lb n="10"/>non est aliquid. quatuor enim sunt corpora, haec uero duo
<lb n="11"/>non sunt corpora, sed corpora componunt. et quod non est
<lb n="12"/>corpus non est compositum, sed composita sunt ex compositis,
<lb n="13"/>et quod non est compositum non est ex composito. quatuor
<lb n="14"/>uero sunt ex aliquo, duo uero non sunt ex aliquo. hinc ergo
<lb n="15"/>conuenit nobis ut de eis loqui incipiamus. et quoniam materia
<lb n="16"/>recipit formam, necesse est nobis ante loqui de eo, quod susci-
<lb n="17"/>pit aliquid, quam loquamur de eo quod suscipitur.</p><p>
<lb n="18"/>et nos quidem scire oportet quod declaratio omnis rei non
<lb n="19"/>est nisi ex ipsius definitione. definitio autem sermo est com-
<lb n="20"/>positus ex genere, ex quo res definita existit, et ex differentia,
<lb n="21"/>ex qua fit praeter omnem rem.</p><p>

<pb n="33"/>
<lb n="1"/>hyle uero, quemadmodum ostendimus, est ex genere ge-
<lb n="2"/>nerum, quoniam ante ipsam non est genus. ergo iam mani-
<lb n="3"/>festum est quod eius declaratio non existit definitione. defi-
<lb n="4"/>nitio enim non est nisi eius, supra quod est genus. oportet
<lb n="5"/>ergo ut consideremus illud, quo declaratur illud, quod supra se
<lb n="6"/>non habet genus. et est ut dicatur quod est illud, quo de-
<lb n="7"/>claratur ex reliquis rebus, scilicet differentiis, quibus distinguitur
<lb n="8"/>ab illis, quae sunt praeter ipsum, et proprietatibus, quae sunt
<lb n="9"/>ei propriae. definitione autem indigemus apud rem compositam,
<lb n="10"/>ut sciamus per definitionem ex quo componitur. apud rem
<lb n="11"/>uero quae non est composita, contenti sumus differentiis solum-
<lb n="12"/>modo, absque genere. et ipsae quidem nominantur proprietates.
<lb n="13"/>oportet itaque ut hyle suis proprietatibus declaremus.</p>

<div type="chapter" n="1"><head>
<lb n="14"/>I.
<lb n="15"/>Sermo de hyle.</head><p>
<lb n="16"/>Et est ut dicamus quod hyle est quod suscipit et non
<lb n="17"/>suscipitur. et hyle est quod retinet et non retinetur. et hyle
<lb n="18"/>quidem cum tollitur, tollitur quod est praeter ipsam, sed cum
<lb n="19"/>tollitur quod est praeter ipsam, non tollitur ipsa. et ex hyle
<lb n="20"/>est omnis res. et ipsa est quae recipit contraria absque cor-
<lb n="21"/>ruptione. et hyle non habet definitionem omnino.</p></div>

<div type="chapter" n="2">

<pb n="34"/><head>
<lb n="1"/>II.
<lb n="2"/>Sermo de forma.</head><p>
<lb n="3"/>Forma uero est nomen comprehendens diuersa. omnis
<lb n="4"/>autem, qui aliquid uult exponere, necessarium est ut, si nomen
<lb n="5"/>illius sit commune, diuidat communitatem illam et distinguat
<lb n="6"/>partem eius cuius uult expositionem. et est ut dicat quod forma
<lb n="7"/>diuiditur in duas partes, quarum una est quae cadit sub sensu,
<lb n="8"/>et altera forma quae cadit sub genere, propter quam aliquid fit
<lb n="9"/>genus et dicitur de rebus diuersis numero. altera uero est qua
<lb n="10"/>distinguitur aliquid uisione a reliquis rebus, substantiis et qua-
<lb n="11"/>litate et quantitate et reliquis decem generibus; et constituit
<lb n="12"/>omnem rem.</p><p>
<lb n="13"/>forma autem, quae est sub genere, non est de illis princi-
<lb n="14"/>piis singularibus; quapropter non oportet nos ipsius rememorari
<lb n="15"/>in hoc nostro libro. liber enim noster hic est de substantiis
<lb n="16"/>singularibus, quae reperiuntur in omni corpore.</p><p>
<lb n="17"/>forma uero qua aliquid distinguitur uisione a reliquis
<lb n="18"/>rebus et principia singularia oportet nos exponere et enuntiare
<lb n="19"/>quid sint. et quia eius expositio et enunciatio [scilicet formae]
<lb n="20"/>notatur in hyle, oportet in primis ut rememoremur illius lo-

<pb n="35"/>
<lb n="1"/>quendo. et est ut dicamus quod in hyle singulari est potentia,
<lb n="2"/>qua fiunt res ex hyle, et ipsa est forma. in hoc est significatio
<lb n="3"/>quod forma est potentia. uerbi gratia ex caliditate et siccitate,
<lb n="4"/>quae sunt singulares, cum concurrunt, fit ignis. hyle igitur est
<lb n="5"/>in caliditate et siccitate singularibus. forma autem est ignis, sed
<lb n="6"/>potentia est quae, cum coniunguntur, fit hyle ignis.</p><p>
<lb n="7"/>nos igitur oportet nunc definire formam. dico ergo quod
<lb n="8"/>ipsa est differentia, qua differt aliquid ab aliis uisione, et uisio
<lb n="9"/>est cognitio eius. haec ergo est definitio, qua differt forma ab
<lb n="10"/>aliis rebus.</p></div>

<div type="chapter" n="3"><head>
<lb n="11"/>III.
<lb n="12"/>Sermo de motu.</head><p>
<lb n="13"/>Motus autem diuiditur in sex species. quarum una est
<lb n="14"/>generatio, et secunda corruptio, tertia alteratio, quarta augmen-
<lb n="15"/>tum, quinta diminutio et sexta permutatio de loco ad locum.</p><p>
<lb n="16"/>generatio autem non est nisi in substantia, sicut ex cali-
<lb n="17"/>ditate et frigiditate generatur homo.</p><p>
<lb n="18"/>et similiter corruptio non reperitur nisi in substantia, sicut
<lb n="19"/>est quando homo fit terra.</p><p>
<lb n="20"/>augmentum uero et diminutio non sunt nisi in quantitate,
<lb n="21"/>sicut augmentum quod est in parte corporum. et illud ideo
<lb n="22"/>quoniam cum uides corpus aliquod, cuius longitudo est decem

<pb n="36"/>
<lb n="1"/>cubitorum, deinde fit nouem cubitorum, nominas motum illum
<lb n="2"/>diminutionem. et si uideris corpus illud factum undecim cubi-
<lb n="3"/>torum, nominas motum illum augmentum. siue enim in numero,
<lb n="4"/>siue in tempore, siue in reliquis rebus, quae continentur sub
<lb n="5"/>quantitate, fiat motus, si fuerit maius, nominabis motum illum
<lb n="6"/>augmentum, et si minus, nominabis motum illum diminutionem.</p><p>
<lb n="7"/>et illud quidem non est nisi quantitas, quae est in substantia, quae
<lb n="8"/>minuitur et augmentatur. duae namque partes, quarum unius lon-
<lb n="9"/>gitudo est unius cubiti et alterius quatuor cubitorum, sunt una
<lb n="10"/>substantia.</p><p>
<lb n="11"/>alteratio autem non est nisi in qualitate, quae est in sub-
<lb n="12"/>stantia. sicut res alba permutatur in nigram et sicut frigidum
<lb n="13"/>permutatione fit calidum et sicut dulce permutatur in amarum.
<lb n="14"/>motus uero permutationis diuiditur in duas partes. aut
<lb n="15"/>enim est reuolubilis aut rectus. et reuolubilis etiam diuiditur in
<lb n="16"/>duas partes. aut enim non permutat locum sui situs, sed eius
<lb n="17"/>partes permutant locum ad inuicem et sunt motae supra punc-
<lb n="18"/>tum medium, quod est centrum, non recedens a loco sui situs,
<lb n="19"/>sicut motus orbis in naturalibus et sicut motus molendini et
<lb n="20"/>qui reuoluitur in accidentalibus, ut iaculatores et scientes in ar-
<lb n="21"/>tibus, aut permutat locum sui situs, sicut motus plaustri. et hic
<lb n="22"/>quidem est compositus ex recto et reuolubili. rectus item diui-

<pb n="37"/>
<lb n="1"/>ditur in duas partes. aut enim est ad medium, sicut motus
<lb n="2"/>aquae et terrae, aut a medio, sicut motus aeris et ignis. par-
<lb n="3"/>tes uero motus recti sunt sex, scilicet dextra et sinistra, ante-
<lb n="4"/>rior et posterior, superior et inferior. et isti quidem motus
<lb n="5"/>omnes alteratiui et permutabiles sunt in qualitate.</p></div>

<div type="chapter" n="4"><head>
<lb n="6"/>IV.
<lb n="7"/>Sermo de loco.</head><p>
<lb n="8"/>De loco autem dissenserunt quidem philosophi propter
<lb n="9"/>ipsius obscuritatem et subtilitatem. eorum enim alii dixerunt
<lb n="10"/>locum non esse omnino. alii dixerunt quod est corpus, sicut
<lb n="11"/>dixit Plato. et alii dixerunt ipsum esse, sed non esse corpus.
<lb n="12"/>Aristoteles uero dixit locum fore inuentum et manifestum. et
<lb n="13"/>illius quidem declaratio est cum dicimus quod est locus et qua-
<lb n="14"/>lis est locus. et incipimus hic ipsius declarationem ab in-
<lb n="15"/>uentione loci.</p><p>
<lb n="16"/>dicimus ergo quod si corpus augmentatur uel minuitur et
<lb n="17"/>mouetur, necessarium est ut id sit in aliquo, quod sit maius
<lb n="18"/>corpore et comprehendat corpus. illud itaque in quo corpus
<lb n="19"/>continetur nominamus locum. et illud ideo quoniam tu uides ubi
<lb n="20"/>quandoque est uacuum aerem et ubi fuit aer aquam. et illud
<lb n="21"/>ideo quoniam cum aqua aduenit recedit aer. locus autem cum

<pb n="38"/>
<lb n="1"/>hoc existit [uel consistit], neque destruitur destructione alicuius
<lb n="2"/>ipsorum.</p><p>
<lb n="3"/>iam ergo ostensum est quod locus inuentus est manifestus.</p><p>
<lb n="4"/>oportet ergo nos ut sciamus quid est, postquam scimus eius
<lb n="5"/>inuentionem, et destruamus uerba contradicentis nobis et aesti-
<lb n="6"/>mantis quod sit locus corpus.</p><p>
<lb n="7"/>dicimus ergo quod si locus est corpus, tunc corpus recipit
<lb n="8"/>corpus, et quod corpus recipit et recipitur, ideoque semper sit
<lb n="9"/>sine fine. et hoc est cui numquam sit intersecatio, et est falsum.
<lb n="10"/>iam ergo manifestum est quod uerbum dicentis locum esse cor-
<lb n="11"/>pus, quod uidetur contradicenti nobis, est falsum. cumque illud
<lb n="12"/>ita sit, tunc locus non est corpus sed superficies quae est extra
<lb n="13"/>corpus, quod locus comprehendit. et eius quidem declaratio
<lb n="14"/>affirmationis est quod tu scis, quod, cum in hyle singulari est
<lb n="15"/>longitudo et latitudo et profunditas, [et] ipsa uocatur corpus.
<lb n="16"/>et cum meditatur hyle habens longitudinem et latitudinem sine
<lb n="17"/>profunditate, nominatur superficies. et cum meditatur hyle habens
<lb n="18"/>longitudinem sine latitudine et profunditate, nominatur linea.
<lb n="19"/>locus autem non est ex hyle quae habet longitudinem et latitu-
<lb n="20"/>dinem et profunditatem, sed est ex hyle quae habet longitudinem
<lb n="21"/>et latitudinem sine profunditate.</p><p>
<lb n="22"/>haec ergo est quidditas, qua distinguitur locus a reliquis
<lb n="23"/>rebus, quae non sunt locus.</p><p>

<pb n="39"/>
<lb n="1"/>Sermo de tempore.</p><p>
<lb n="2"/>De tempore etiam dissenserunt philosophi. alii enim dixe-
<lb n="3"/>runt quod est motus ipse, et alii dixerunt quod non est motus.
<lb n="4"/>oportet itaque nos discernere ueritatem horum duorum sermo-
<lb n="5"/>num a falsitate ipsorum. et est ut dicamus quod motus exi-
<lb n="6"/>stens in aliquo inuenitur in proprietatibus [illius] rei motae et
<lb n="7"/>non reperitur motus ille in alio speciei illius nisi in illo.
<lb n="8"/>tempus autem inuenitur in omni re secundum unam speciem
<lb n="9"/>uel modum unum, et non existit eius diuersitas per diuersi-
<lb n="10"/>tatem rerum.</p><p>
<lb n="11"/>iam igitur manifestum est quod tempus non est motus, et
<lb n="12"/>quod mentiti sunt illi qui dixerunt quod tempus est ipse motus.
<lb n="13"/>et etiam quod uelocitas et tarditas quae sunt in motu non cog-
<lb n="14"/>noscuntur nisi per tempus. et illud uero quoniam nominamus
<lb n="15"/>[tarditatem uel] tardum quod in tempore prolixo mouetur et
<lb n="16"/>uelox [uel uelocitatem] quod in tempore breui mouetur.</p><p>
<lb n="17"/>temporis autem quidditas non cognoscitur nisi eo modo
<lb n="18"/>quem narro: et est ut dicatur quod instans comprehendit tem-
<lb n="19"/>pus quod praeteriit et quod est futurum. instans uero inter ea
<lb n="20"/>existens non habet constitutionem, quoniam ipsum non manet
<lb n="21"/>ante meditationem nostram. hoc ergo instans non est tempus.</p><p>
<lb n="22"/>sed cum meditatur in mente ad instans ponimus quod inter ea
<lb n="23"/>existit tempus. in hoc ergo est significatio quod tempus non
<lb n="24"/>est in aliquo, nisi prius et posterius: et non est nisi numerus.
<lb n="25"/>tempus ergo est numerus numerans motum. eius autem

<pb n="40"/>
<lb n="1"/>quod numeratur secundum grammaticos sunt duae species: aliud
<lb n="2"/>numeratum discretum, aliud [est] numeratum continuum. tempus
<lb n="3"/>uero non est ex numero discreto sed ex numero continuo. et
<lb n="4"/>haec quidem est definitio temporis, qua nominatur continuum.
<lb n="5"/>et ipsa est:
<lb n="6"/>instans meditatum quod [coniungit uel] continuat inter
<lb n="7"/>praeteritum ex eo et inter futurum.
<lb n="8"/>explicit.</p></div>
</div>
</body>
</text>
</TEI>